Jaarverslag 2019 Volendams Museum

20 jun 2021

Jaarverslag van het Volendams Museum 2019 onder verantwoording van het oude museumbestuur.

De geschiedenis van het Volendams Museum wordt gekenmerkt door een aantal in het oog springende en belangrijke gebeurtenissen. De realisatie van het Volendams Museum in het oude zusterklooster in 1977 was een eerste historische stap richting een professioneel museum. Nadat het voormalige klooster in 1986 moest wijken voor verpleegtehuis de Gouwzee is het Museum in 1991 geopend in het voormalige Wit-Gele Kruisgebouw in de Zeestraat. In mei 1995 werd het Volendams Museum vervolgens uitgebreid met een vleugel waarin het befaamde Sigarenbandjesmuseum is ondergebracht. Deze gebeurtenissen zijn mede mogelijk gemaakt door een groot deel van de Volendamse gemeenschap, bestaande uit vrijwilligers met uiteenlopende taken, bestuursleden, bedrijven, gulle gevers, de gemeente Edam-Volendam, de afnemers en bezorgers van het museumjaarboek, bezoekers en wat dies meer zij. Daarmee is een groot deel van de Volendammers aandeelhouder van het Volendams Museum. Uiteraard wordt het museum ook gesteund door de onmisbare echte vrijwilligers, sponsoren, museumjaarboekenafnemers en bedrijven van binnen en buiten Volendam.

De barbierszaak van Crelis Steur (de koster).

 

Opbrengst Museumjaarboek met Premiefoto functioneert al 45 jaar als fonds voor het aankopen van kunstwerken, etentjes, uitjes en museumbezoeken als dankuiting voor de museumvrijwilligers.

Het Museumjaarboek 2019 met Premiefoto is afgelopen jaar een succes geweest. Het aantal afnemers van het museumjaarboek bleef gelijk en steeds meer afnemers verhogen hun bijdrage, door begunstiger te worden van het Volendams Museum. Daarnaast zorgen de redacteur, de schrijvers, de bezorgers, Grafisch Goed en Drukkerij Zwarthoed ervoor dat de afnemers jaarlijks een museumjaarboek met premiefoto ontvangen. De totale opbrengst overtrof de stoutste verwachtingen: de museumactiviteiten, die niet voor een gemeentelijke subsidie in aanmerking komen, konden daardoor toch gefinancierd worden. Mede dankzij dit soort opbrengsten hebben honderdduizenden bezoekers uit binnen- en buitenland de afgelopen 45 jaar kennis gemaakt met de geschiedenis en ontwikkeling van de Volendamse cultuur in al haar facetten.

 

1. Stichting Vrienden van het Volendams Museum sinds 2019 schuldenvrij

Dankzij de realisatie van het gecertificeerde Volendams Museum werd het mogelijk om op professionele wijze kunstwerken, documenten, afbeeldingen en overige relikwieën, die verbonden zijn met het Volendamse verleden, zorgvuldig te exposeren en te archiveren. De stichting Vrienden van het Volendams Museum, die onder andere verantwoordelijk is voor de uitgave van het museumjaarboek, heeft ervoor gezorgd dat een groot deel van de noodzakelijke bouwkosten zijn betaald. Eigenlijk functioneerde deze stichting als fonds om verbouwingen mogelijk te maken en kunstwerken aan te kopen. Alle lopende schulden van het Volendams Museum zijn mede door donaties van ‘de Vrienden’ afgelost en daardoor is het Volendams Museum - met aansporing van de gemeente - sinds 2019 schuldenvrij.

 

2. Expositie 2019: de meest indrukwekkende en uitgebreide expositie tot nog toe

Nimmer was de expositie zo omvangrijk als die van 2019. Het thema van de expositie luidde: ‘Geboorte, Trouw en Rouw in Volendam’ en werd aangevuld met de sub-exposities, zoals ‘100 jaar fanfarecorps Wilhelmina’, ‘de inhuldiging van een neomist met bruidjes op het Doolhof’,’de muziekles van Jintje Buijs in het schooltje’ en ‘de zaak van barbier Crelis Steur’. Crelis Steur was naast barbier tevens schoenmaker, begrafenisondernemer, doodgraver, dirigent van het zangkoor en van het fanfarecorps. Kortom: bezoekers kregen een compleet beeld voorgeschoteld van het historische Volendam, dankzij de levensecht ingerichte zalen met tafereeltjes, de tentoonstelling van nieuw aangekochte schilderijen met bijbehorende foto’s en de historische films.

Het hoge cultuurhistorische niveau van de expositie 2019 is mede te danken aan de inzet van de werkgroep met interieurspecialisten, waaronder Crelis Kes en Johan Butter en de werkgroep voor de bijbehorende klederdracht met onder anderen Antje Mooijer-Tol en Stienek de Boer-Zwarthoed.

De samenwerking met de Stichting Klederdracht voor de dagelijkse restauratiewerkzaamheden en het wekelijks tonen van de Volendamse klederdracht is een uniek verschijnsel, dat moet worden gekoesterd en tevens onmisbaar is voor de exposities in het museum.

Uiteraard is een dankwoord verschuldigd aan de overige vrijwilligers, die in de diverse werkgroepen hun bijdrage hebben geleverd aan de expositie van 2019 en dank aan de dames van de schoonmaakploeg die het hele seizoen door zorgen voor een blinkend schoon museum.

Tot slot is het museum een dankwoord verschuldigd aan de buitendienst van gemeentewerken, die ook dit jaar voor een fraaie museumtuin zorgde.

Foto links: Jintje Buijs geeft musiekles in een museumschoolklas.

Foto rechtsboven: inhuldiging van een neomist op het Doolhof met bruidjes.  

Foto rechtsonder: aan een zootje in het vooronder van een botter.

 

2.1 Expositie geopend door pastoor Paul Stomph

Op zaterdag 9 maart 2019 werd de expositie geopend door pastoor Paul Stomph met een treffende toespraak. In de openingstoespraak sprak pastoor Stomph zijn waardering uit voor de voorbeeldige inzet van het museumbestuur, gesteund door de onmisbare medewerking van de vrijwilligers. Na de openingsserenade van het jubilerende fanfarecorps Wilhemina konden de massaal toegestroomde gasten genieten van de expositie ‘Geboorte, Trouw en Rouw in Volendam’.

Foto links: pastoor Paul Stomph opende op 9 maart 2019 met een boeiende toespraak de nieuwe expositie: ‘Geboorte, Trouw en Rouw in Volendam’.

Foto rechts: na de openingsserena van de fanfare opende pastoor Stomph de expositie.

De massaal opgekomen bezoekers genoten van de nog nimmer zo mooie expositie.

 

2.2 Dankwoord aan vrijwilligers namens bestuur

Namens het museumbestuur sprak voorzitter Wim Keizer tijdens de opening zijn waardering en dank uit voor het werk van de museumvrijwilligers die binnen de verschillende werkgroepen belangrijke werkzaamheden verrichten. De expositie 2019 bevatte logischerwijs vele uitingen van het historisch erfgoed van Volendam.

Echter, het op historisch verantwoorde wijze exposeren van de klederdracht, historische films, foto’s, kunstwerken, tafereeltjes, nieuwe schilderijen en het gerenoveerde sigarenbandjesmuseum is geen sinecure. Dankzij de gezamenlijke inzet blijft het historisch erfgoed uit Volendam voor ons nageslacht bewaard en blijft het toegankelijk voor een ieder die interesse heeft in de geschiedenis van Volendam.

Voorzitter Wim Keizer overhandigde het eerste exemplaar van het nieuwe Museumjaarboek, inclusief o.a. de Premiefoto 2019 over de geschiedenis van de processies in Volendam, aan pastoor Stomph.

Na afloop na de opening in 2019 overhandigde Shanna Schilder de bloemen aan de pastoor en burgemeester Lieke Sievers. De expositie was nimmer zo mooi geweest en was het culturele hoogtepunt van het 45 jarig museumjubileum

 

2.3 Viering jubileum ‘100 jaar Fanfarecorps Wilhelmina’ in een sub-expositie

 

Voorafgaand aan de officiële opening trakteerde het fanfarecorps de aanwezigen op een serenade in de buitenlucht. Na de formaliteiten volgde een feestelijke serenade van het fanfarecorps Wilhelmina in het museum, waarna de genodigden konden genieten van de expositie. De aanwezigen smulden van de gerookte paling en zoute haringen van René en Carlo Mooijer en van vishandel Kees Kes en zonen (voormalig Noordzeevisser).

Historie 100-jarig fanfarecorps Wilhelmina

Eigenlijk weet niemand te vertellen, wanneer precies en bij welke gebeurtenis het fanfarecorps is opgericht. Wat bewoog in de vroege jaren van de 20ste eeuw een aantal inwoners van een vissersdorp om geld in te zamelen voor de aanschaf van een aantal koperen toeters? Mogelijk was het een poging om wat blijheid te brengen in de kleine huisjes met de grote gezinnen. 

Uit een brief van de gemeente uit 1906 blijkt duidelijk, dat het corps onder de naam ‘Volendams Fanfare’ reeds bestond met voldoende spelende leden en een bestuur. Op bepaalde feestdagen werden sinds 1906 concerten en uitvoeringen verzorgd en daarvoor werd driftig gerepeteerd onder de bezielende leiding van dirigent Crelis Steur (de Koster).

Op 17 juli 1919 werd door vishandelaar Japie Stroek de start gegeven voor de oprichting van het fanfarecorps Wilhelmina, bestaande uit ongeveer 30 leden. Na 100 jaar is deze oprichting herdacht in het museum met een historische sub-expositie. De expositie bestond uit de bijbehorende tafereeltjes, foto’s en filmbeelden van optredens van fanfarecorps Wilhelmina in de afgelopen 100 jaar. Een woord van waardering en dank voor de Volendammers die zich daar in de afgelopen 100 jaar voor hebben ingezet.

In de expositie van het afgelopen jaar 2019 werd in de sub-expositie van het Volendams Museum aandacht besteed aan de 100 jarig jubileum van ons fanfarecorps Wilhelmina.

 

2.4 Bruiloftsfeest in huiskamer was gewoonte tot circa 1960

De expositie van ‘het bruiloftsfeest in de Botterstraat’ was een levensechte weergave van een huwelijksfeest in de huiskamer van de bruid of bruidegom. Je zou er zo willen aanschuiven. Tot circa 1960 werden bruiloften thuis gevierd. Na de broodtafel met gebak dronken de mannen jenever en de vrouwen meestal een citroentje met suiker. De sigaretten en sigaren stonden nog gewoon op tafel en meestal had de familie wel één of meerdere muzikale familieleden. Er werd voorgedragen gezongen en gedanst.

Vroeger werden de trouwbruiloften in de woonkamer gevierd met muziek en bijbehorende drankjes en hapjes.

 

Bruikleen ‘Serenade in Volendam’

Het Zuiderzeemuseum stelde voor deze expositie het schilderij ‘Serenade in Volendam’ van de bekende kunstschilder Jan Willem Sluiter (1873 – 1949) beschikbaar. Op het schilderij zien we het fanfarecorps Wilhelmina in actie tijdens de huldiging van een zilveren Volendammer bruidspaar, voor de deur van hun woning.

 

2.5 Interieur met rouwende familie levens echt

In de Botterstraat lag dit museumjaar - in de appelbloesemgekleurde huiskamer - een oude Volendamse bap opgebaard, omringd door de rouwende familie en de dokter. De dode werd vroeger thuis opgebaard, alwaar familie, buren, vrienden en kennissen afscheid van hem of haar konden nemen en tevens hun deelneming en steun konden betuigen aan de directe nabestaanden. Tot de Tweede Wereldoorlog droeg de overledene een wit doodskleed met boordje en als versiering een zwart linten kruis op borsthoogte. De doodshemden van kinderen waren versierd met lintjes. Tot eind jaren ’80 werden witte lakens voor de ramen van het huis van de overledene gehangen. Bij de buren werden de ramen voor de helft met een laken afgedekt.

 

3. Evenementen in 2019

3.1 25-jarig jubileum van de museumjeugdweek

Honderden kinderen uit Volendam en omstreken hebben voor de 25ste keer in de herfstvakantie spelenderwijs kennis gemaakt met de expositie en bijbehorende historische activiteiten.

Na afloop mochten de deelnemende kinderen hun gemaakte werkstukken mee naar huis nemen en kregen de kinderen een welverdiend ijsje van Havenijsmeester Do Tol, geserveerd door museumvrijwilliger Crelis Kes. Vanaf de opening in de Zeestraat in 1991 zijn zij voorbeeldige vrijwilligers van het Volendams Museum.

De uit Edam afkomstige Yoka van Brakel (15-09-1942 – 11-07-2018) was beheerder van het Volendams Museum van 1994 tot 2008. Zij nam, in overleg met het bestuur en de vrijwilligers, het initiatief om een jeugdweek in de herfstvakantie voor de schoolgaande kinderen te organiseren in het museum. De Volendammer Jeugdweek is inmiddels niet meer weg te denken voor kinderen uit Volendam en omstreken. Tot haar pensioen in 2008 heeft Yoka tot ieders tevredenheid haar taak als beheerder, rondleider en (mede)samensteller van de exposities en kunsttentoonstellingen volbracht. Zij was een bindende schakel voor de vrijwilligers en bestuur

 

3.2 Samenwerking met het onderwijs en collega musea

Het museumbestuur en de medewerkers besteden veel aandacht aan het educatieve programma voor de schoolgaande jeugd met als doel het overdragen van het historisch erfgoed en het stimuleren van toekomstige museumbezoek in het algemeen. Leerlingen dienen na het bezoek aan de exposities (o.a. tijdens de Volendammer Ochtenden) een vragenlijst in te vullen. Tevens worden er speurtochten georganiseerd vanuit het museum. Deze activerende benadering zorgt letterlijk en figuurlijk voor een onvergetelijke museumervaring en zal toekomstig museumbezoek verder stimuleren.

De samenwerking met vergelijkbare musea rondom de voormalige Zuiderzee is afgelopen seizoen meerdere keren tot uiting gekomen: over en weer worden museumattributen en kunstwerken van elkaar geleend en tegelijkertijd zijn de onderlinge banden aangehaald. De doelstellingen van de samenwerking zijn: het inwinnen van adviezen, kennis delen, collecties beschikbaar stellen voor gezamenlijk gebruik en daarmee ook kostenbesparingen.

Foto links: de kinderen mogen hun werkstukjes van Sigarenbandjes mee naar huis nemen.

Foto rechtsboven: ook voor de 15de keer Kees Smit actief bij het figuurzagen tijdens de jeugdweek.

Foto rechtsonder: Wolmet Hoogland schminkt op professionele wijze de deelnemende kinderen tijdens de jeugdweek.

Havenijsmeester Do Tol deelt de gratis ijsjes uit na afloop van de activiteiten van de jeugdweek in het Volendams Museum.

 

3.3 Vermaak voor ouderen binnen en buiten het museum

De museumactiviteiten, speciaal georganiseerd voor ouderen, konden ook dit jaar op veel waardering rekenen. Zowel binnen als buiten het museum konden ouderen van o.a. het st. Nicolaashof en de Meermin genieten van lezingen en films over het historische Volendam.

Groepen ouderen van de Zorgcirkel uit Volendam en omstreken kregen een uitgebreide rondleiding aangeboden door museumvrijwilligers in klederdracht. In het museum werden onze oudere inwoners - als ware het eregasten- verwend met koffie en koek, historische films, plus een rondleiding, inclusief bijbehorende verhalen verteld door medewerkers en vrijwilligers in klederdracht. 

Deze initiatieven bieden de ouderen de mogelijkheid om laagdrempelig aan cultuuractiviteiten deel te nemen en zich onder te dompelen in het Volendam van vóór 1950.

 

3.4 Kunstroute, Museumweekend en Monumentendag krijgen verdiende aandacht

De deelname aan de Kunstroute en de Open Monumentendag is een mogelijkheid voor de bezoekers om, tegen een gereduceerd tarief, kennis te nemen van de bijzondere Volendamse interieurtjes uit de periode 1850-1950 en van speciaal voor de gelegenheid getoonde kunstwerken. Naast de nieuw aangekochte schilderijen toonde het museum bij deze gelegenheid een aantal kunstwerken waarin speciale aandacht is voor historische panden in Volendam.

 

3.5 Volendams Museum deelnemer Nationale Museumweek

De deelname aan de Museumweek is bedoeld om de ruim 400 deelnemende musea met hun onmisbare culturele kapitaal in de schijnwerpers te zetten. Met het aanbieden van bijzondere culturele activiteiten wordt getracht om de drempel te verlagen en een breder publiek te trekken. De wereld verandert razendsnel en daarom zijn musea misschien wel belangrijker dan ooit.

 

3.6 Schokker nazaten bezochten voor de 2de keer het Volendams Museum

Op zaterdag 14 september 2019 vond voor de 2de keer de Schokkerdag plaats in Volendam. De organisatie van de Schokkerdag had een uitgebreid programma samengesteld voor de deelnemers. De nazaten zijn, evenals in 1995, volledig aan hun trekken gekomen. De Volendamse ambassadeurs hebben er alles aan gedaan om het bezoek aan Volendam en het museum onvergetelijk te maken. Met drie uitgestippelde wandelroutes en met de bijbehorende muzikale omlijsting van Volendamse artiesten met Schokker bloed in hun aderen kon bij hen de Schokkerdag niet meer stuk.

Volendam heeft een sterke connectie met Schokland omdat op bevel van koning Willem III de eilandbewoners werden gedwongen om te verhuizen naar elders. De Schokkers trokken naar plaatsen als Kampen, Vollenhove, Urk en Volendam. In totaal trokken 94 katholieke Schokkers naar Volendam en troffen hier een gastvrije en welgestelde gemeenschap aan.

In Volendam was Schokker nazaat Kees Smit uit de Iepenlaan een actief pleitbezorger van het Schokker erfgoed. Als museumbestuurder was hij in 1992 de aanjager van de Schokkerexpositie met een replica van de oude Schokker haven en vele documenten, schilderijen en foto’s die betrekking hadden op het verleden van Schokland.

Deze expositie werd destijds door zanger Jan Keizer van de BZN geopend.

Ontstaan van de Schokkerdag

In 1984 besloten de Schokker nazaten Ab Klappe uit Eindhoven en Henk Toeter uit Kampen, na 125 jaar verbanning van het eiland, de Schokker vereniging op te richten van waaruit de Schokkerdag is ontstaan met het verenigingsboekje ‘Het Schokker Erf’. 

In 1995 werd de eerste Schokkerdag in Volendam georganiseerd en gevierd in de AMVO. De muzikale bijdragen werden verzorgd door de 12 rovers o.l.v. Theo Mühren, The Longdrinks en de Zangertjes van meester Beumer met een piepjonge Jan Smit. De nazaten kregen in het museum een rondleiding van voorzitter Wim Keizer en uitleg van Jan Tol (van de Knoest). De toenmalige expositie was gewijd aan ’50 jaar Vrijheid in Volendam’ en de opening van het Sigarenbandjesmuseum.

 

4. Stambomen leveren museum extra inkomsten op

Afgelopen jaar hebben reeds honderden dorpelingen gebruik gemaakt van het stamboomonderzoek, uitgevoerd door Dick Bond en Evert Sier voor slechts € 25,-. De opbrengst is bestemd voor de museumvrijwilligers en de instandhouding van het Volendams Museum. Het bestuur dankt de twee vrijwilligers hartelijk voor dit cultuurhistorische initiatief, dat veel weerklank heeft gekregen in onze gemeenschap.

 

5. Schenkingen en uitbreiding kunstcollectie

Het museum heeft de (kunst)collectie in 2019 weer weten uit te breiden dankzij de schenkingen in de vorm van klederdracht, sieraden, huisraad en de bijdragen van sponsors voor de aankoop van kunstwerken.

Via een tip van ‘Artist Kom Binne’ is door de Vrienden van het Volendams Museum een nieuw kunstwerk aangekocht. De omvangrijke schilderijencollectie van het Volendams Museum is uitgebreid met schitterend kunstwerk van de Belgische kunstschilder Gustave Flasschoen.

De kunstschilder Gustave Flasschoen werd op 20 mei 1868 geboren in Sint-Jans- Molenbeek en stierf op 3 september 1940 in Brussel. Gustave Flasschoen was een kunstschilder, aquarellist, tekenaar, illustrator en graficus uit de late 19de en vroege 20ste eeuw en gespecialiseerd in landschappen en genretaferelen. Het aangekochte schilderij met als onderwerp ‘Kermisvierende Volendammers’ realiseerde hij tijdens zijn verblijf in Volendam. De schilder liet zich door diverse stijlen inspireren, maar heeft zich nooit bij een specifieke groep aangesloten. De nieuwe aanwinst zal in de expositie ’75 jaar Vrijheid in Volendam’ te zien zijn.

 

6. Directie Tour & Tickets trakteerde 42 (oud)museummedewerkers met een bezoek aan Rijksmuseum

Op zaterdag 18 januari 2020 werden de huidige museummedewerkers en oud-museummedewerkers uitgenodigd door Erik de Visser van Tours & Tickets voor een rondleiding door het onvolprezen Rijksmuseum. In het kader van het 45-jarig bestaan van het Volendams Museum wilde Erik de Visser, namens de directie van Tours & Tickets, zijn waardering laten blijken voor de inzet van de museummedewerkers en de daaruit voortvloeiende werkzaamheden en activiteiten. Na het museumbezoek werd een gezellig samenzijn aangeboden in het sfeervolle bruincafé ‘De Ster’aan de Martelaarsgracht. Het is voor de deelnemers een onvergetelijke dag geworden.

In totaal gaven 42 goedgemutste museummedewerkers gehoor aan de uitnodiging. Om 9.30 uur werden zij bij het AMVO-terrein opgehaald door een dubbeldekker van Tours & Tickets om te worden vervoerd naar het Rijksmuseum. Op de plaats van bestemming werden de cultuurminnende medewerkers voorzien van een gesponsord toegangsbewijs. Vanaf 10.15 uur tot 13.30 uur hebben de museummedewerkers hun hart kunnen ophalen bij de bezichtiging van de werelberoemde culturele bezienswaardigheden in de diverse vleugels en zalen van het Rijksmuseum. 

Het huidige onderkomen van het Rijksmuseum is ontworpen door Pierre Cuypers en de bouw ervan heeft bijna 10 jaar in beslag genomen. In 1885 werd het Rijksmuseum officieel geopend. Destijds was niet iedereen te spreken over de historiserende stijl, die deed denken aan de middeleeuwen. Het onwerp moet een ‘kathedraal voor de kunst’ uitbeelden, waarbij de Nachtwacht van Rembrandt het altaar vormt. Door de jaren heen hebben vele uitbreidingen en renovaties plaatsgevonden door de veranderende eisen en standaarden.

Aan het begin van de 21ste eeuw besloot men - samen met de uitbreidingsplannen - het museum zoveel mogelijk in oude luister te herstellen: de oude structuren en versieringen, zoals Cuypers het ooit had bedoeld, werden (grotendeels) in ere hersteld. Met de ingrijpende renovatie van 2003 tot 2013 heeft het ‘Rijks’ een positieve gedaanteverwisseling ondergaan, concludeerden enkele medewerkers van het Volendams Museum.

De medewerkers van het Volendams Museum hebben ongetwijfeld veel kunnen opsteken van de professionele inrichting en uitbeelding van het eeuwenoude Nederlandse culturele erfgoed. Vooral de presentatie van de restauratiewerkzaamheden van de Nachtwacht van Rembrandt is op zichzelf al een bezoek waard. Naast dit educatieve element stond het genieten van de kunstwerken van de belangrijkste schilders uit de gouden eeuw én daarnaast nog vele andere kunstenaars uit binnen en buitenland, uiteraard voorop.

Na de indrukwekkende rondleiding door het Rijksmuseum werd met tramlijn 12 vertrokken naar het gastvrije café De Ster aan de Martelaarsgracht. Onder het genot van een een drankje en een bittergarnituur werd het gezellig en cultureel samenzijn afgesloten. Namens de medewerkers van het Volendams Museum een welgemeende dankbetuiging aan de directie van Tours & Tickets.

Na afloop vond in een bruin café een gezellig samenzijn plaats van enkele uren met bijbehorende hapjes.

In januari 2020 organiseerde de Stichting Vrienden van Volendams Erfgoed een bezoek voor alle bestuursleden en museumvrijwilligers naar het Rijksmuseum in Amsterdam. Na afloop vond in een bruin café een gezellig samenzijn plaats van enkele uren met bijbehorende hapjes. Ook het jaarlijkse etentje voor 72 museumvrijwilligers in de Pompadour werd bekostigd door De Vrienden en sponsoren uit de opbrengst van het door de Vrienden uitgegeven Museumjaarboek en sponsoren.

 

7. Hille Tol (Kuub) wordt door Wim Keizer op 9 november 2019 op haar laatste dag van haar museumdienstbaarheid bedankt voor haar activiteiten voor het Volendams Museum.

Museummedewerker Hille Tol (Kuup) stopt na 35 jaar als museumvrijwilliger Hille Tol (Kuup) heeft op zaterdag 9 november 2019 het museumbestuur in kennis gesteld dat zij haar taak als museumvrijwilliger heeft beëindigd. Hille is inmiddels 81 jaar en heeft na de sluiting van de expositie ’Geboorte, Trouw en Rouw in Volendam’ op 10 november 2019, wegens een ernstige darminfectie, enkele weken in het ziekenhuis Dijklander in Hoorn gelegen. De bezoeken van familieleden en bevriende museumbestuurders hebben haar goed gedaan. Nadat zij weer opknapte en verrast werd met een goed gevulde fruitmand namens het Volendams Museum, heeft zij besloten om naar een flat in het Nicolaashof te verhuizen.

Hille Tol is op één na de langst actieve museumvrijwilliger in het Volendams Museum. Voor de verhuizing naar de Zeestraat in 1991, was zij al actief in het museum in het oude zusterklooster. Voor haar 35-jarig jubileum als museumvrijwilliger werd Hille Tol gedecoreerd met de bronzen veulenpenning met oorkonde. Door de jaren heen heeft zij alle soorten functies en werkzaamheden als vrijwilliger verricht voor het museum: verantwoordelijk hulpbeheerder, verkoper, leiding geven aan nieuwe vrijwilligers, invaller, museumboekenbezorgster, baliemedewerker, rondleider, expositiemedewerker en wat dies meer zij. Hille was bovenal een welbespraakte, humorvolle en vriendelijke gastvrouw voor bezoekers. Hille kwam op voor de belangen van het museum en kon onbeperkt vertellen over het wonen, werken en leven in het oude Volendam. Helpen waar dat nodig is, is haar parool. Ook was Hille voor een groot deel van haar leven actief voor de kerk. Zo organiseerde zij bedevaarten o.a. naar Kevelaer. Kortom: een ereburger van onze gemeente. De laatste periode als museumvrijwilliger begon haar steeds zwaarder te vallen. Het besluit om te stoppen met de museumactiviteiten is voor haar gezondheid een goede keuze geweest. Haar uitspraak: “varkens moet je goed doen, dan krijg je vet spek” is hierbij wel van toepassing.

Namens de Volendams Museumfamilie dank ik Hille Tol voor haar onvergetelijke medewerking gedurende de 30 museumjaren. Ik wens haar nog een gezonde en gelukkige tijd in haar nieuwe woning in het Nicolaashof.

 

8. Afscheid na 45 jaar

Tot slot dank ik u allen, namens het bestuur van het Volendams Museum, voor het vertrouwen en de grandioze steun waar ik de afgelopen 45 jaar op heb mogen rekenen. Mede hierdoor is het Volendams Museum geworden tot wat het nu is: een instituut met tientallen museummedewerkers en vrijwilligers, die het Volendamse erfgoed zorgvuldig bewaken en tentoonstellen voor de huidige en toekomstige generaties. De ontwikkeling van het museum is niet vanzelf gegaan: onze museumbotter heeft alle stormen en tegenwind weten te doorstaan en ligt vooralsnog veilig aangemeerd in de Zeestraat. Het zou mooi zijn als de gemeenschap, de museummedewerkers en vrijwilligers zich blijven inzetten voor het behoud van het museum in de Zeestraat.

Ik hoop van ganser harte dat, na mijn terugtreden als bestuurder en voorzitter van de stichting Volendams Museum, de stijgende lijn van het aantal bezoekers en activiteiten zal doorzetten en één ieder die zich betrokken en verantwoordelijk voelt, zich in zal zetten voor onze ‘goede museumzaak en de instandhouding van het Volendams Museum’.

 

Voorzitter Wim Keizer bedankte alle museumvrijwilligers voor hun inzet, wat wederom heeft geleid tot een schitterende cultuurhistorische expositie.